Wspólne przepisy dotyczące funduszy europejskich oraz uchylenie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 cz.I fundusze unijne



Sprawozdawczyni S.Auonie: Jesienią ubiegłego roku Komisja zaproponowała projekt rozporządzenia dotyczący wspólnych technicznych zapisów dla pięciu  funduszy unijnych, wchodzących w skład polityki spójności oraz wspólnej polityki rolnej. Chodzi tu o Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Społeczny, Fundusz Spójności, Europejski Fundusz na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejski Fundusz Morski i Rybacki. Głównym celem omawianych rozwiązań jest stworzenie pewnej synergii pomiędzy poszczególnymi funduszami i maksymalne uproszczenie wszelkich wymagań aplikacyjnych. Fundusze te są bardzo dobrze postrzegane przez społeczeństwo europejskie, jednak bardzo często pojawiają się liczne skargi na proceduralny stopień ich skomplikowania. Te pięć nowoczesnych instrumentów już teraz jest dźwignią dla osiągnięcia idei zrównoważonego rozwoju, dzięki której lepiej będzie można je wykorzystywać do konkretnych działań na rzecz ochrony środowiska.

Prawo dotyczące funduszy powinno spełniać trzy podstawowe cele:
- koncentracja na głównych wyzwaniach, przed którymi stoi Europa, po to by osiągnąć lepsze rezultaty końcowe,
- uproszczenie procedur związanych z pozyskiwaniem finansowania,
- rygorystyczne zarządzanie pomocą i poprawa jej efektywności.

Przedłożenie Komisji jest dokumentem bardzo ambitnym, ponieważ podkreśla rolę zrównoważonego rozwoju w polityce spójności, poprawia dostępność funduszy oraz ich przejrzystość. Warto te założenie jeszcze doprecyzować i uczynić z idei zrównoważonego rozwoju cel horyzontalny, zaś bioróżnorodność i ochrona ekosystemów powinny stać się celami tematycznymi. Propozycja, aby krajowe oddziały zajmujące się ochroną środowiska musiały zaopiniować projekty operacyjne przed ich przedstawieniem Komisji do zatwierdzenia na pewno zyska w Parlamencie szerokie poparcie. Należy też dążyć do tego, aby projekty środowiskowe były lepiej realizowane. Będzie to możliwe, gdy zwiększy się dostępność funduszy, która w dużej mierze zależy od ograniczenia ich złożoności. Aby postanowienia przedmiotowego rozporządzenia były jasne i łatwe do stosowania, trzeba doprecyzować warunki prowadzenia operacji przynoszących dochód, zaś kontrola wykonania funduszu musi być proporcjonalna nie tylko do poziomu przyznanej pomocy, ale także do ryzyka przewidzianego przy wdrażaniu. Warto również rozwijać i maksymalnie wykorzystywać elektroniczną wymianę danych tzw. E-Spójność, która gwarantuje osiągnięcie dwóch celów: uproszczenie procedur oraz eliminację ogromnej liczby dokumentów w formie papierowej. Omawiane przepisy zawierają również elementy tzw. Partnerskiej Strategii Komunikacyjnej, która zachęca poszczególne kraje członkowskie do szerokiej prezentacji realizowanych projektów środowiskowych z konkretnych funduszy oraz poprawę ich promocji poprzez organizowanie systemu szkoleń oraz otwieranie dedykowanych stron internetowych z niezbędnymi informacjami dla obywateli i beneficjentów. Potrzeba także zachęcać deputowanych Parlamentu Europejskiego, aby w swoichkrajach zasiadali w specjalistycznych komisjach odpowiedzialnych za wdrażanie projektów o dużym znaczeniu dla ochrony klimatu.